Piraso

 Pangarap ko din ang pinagarap ng bawat bata sa mundo,

Ang maging mayaman, sikat at maging angat.

Pero, sa milyung-milyong pangarap na iyan, isa ang di ko kayang maabot.

Ang magkaroon ng TAHANAN, di lamang basta isang BAHAY.

Isa akong prinsipe, suot ay ginto, kastilyo ko’y bato.

Prinsipeng isang pitik lang, kailangan ko’y abot kamay na.

Isa akong prinsipeng may kaharian,

Ngunit wala naman Haring nagbabantay, walang reynang gumagabay.

Puros sakit at inggit man ang nararamdaman,di ko kailangang mangamba

Dahil alam ko baling araw, di man pangmatagalan, kahit isang araw

Sila’y makakasama kahit sa aking panaginip lamang

Ang aking ina’t amang kay tagal di nakasama.

Di man laan ng tadhana na kami ay magkasamasama

Aking pakakakantandaan sila’y aking ama’t ina

Di man pisikal ngunit sa aking isipan.

Sana kahit isang araw, sila’y mahagkan kahit sandal lamang.

May mga pangarap talagang hanggang pangarap na lang.

Sa hangin na lang naikukumpas, sa tubig lang naililista.

Si pa naman huli ang lahat, alam kong baling araw,

Di man ngayon, di man bukas baka nga sa kabilang buhay.